Wednesday, March 22, 2017

!!ప్రయత్నం!!

నీటి పైపైన ఈదితే..
లోనున్న ముత్యాలు దక్కవు!
అభ్యాసన చేయకపోతే..
అనుభవం రమ్మంటే రాదు! 
ముఖానికి రంగులద్ది..
మనసులో మర్మం మార్చలేవు!
పూలను తూచి..
రాళ్ళ బరువెంతో చెప్పలేవు
చేయలేనని నిరుత్సాహపడితే..
అనుకున్నది ఏదీ సాధించలేవు!!

Tuesday, March 14, 2017

!!వాటి నైజం!!

నాటనివాడు చెట్టు నరికినా
వాలిపోయే వరకు నీడనిస్తుంది
అది ఎదిగిన చెట్టు నైజం...

నీరుని వృధాగా పారబోసినా
మురికి ఉంటే కడిగేస్తుంది
అది మంచినీళ్ళ తత్వం...

తొక్కి మొక్కునని గుడిమెట్లెరిగినా
దేవుని సన్నిధికి తీసుకెళుతుంది
గుడిమెట్లకున్న ఉదాత్త గుణం... 

Wednesday, March 8, 2017

!!ఓ మహిళా!!

బలమైన స్త్రీ ఎంత లోతుగా ఆలోచిస్తుందో
అంతకు రెట్టింపు ప్రేమను పంచుతుంది!!

ఎంత సున్నిత మృదువైన మనసు కలదో 
అంతకు మించిన శక్తిసామర్ధ్యాలు కలది!!

ఎంత మనస్ఫూర్తిగా నవ్వులు చిందిస్తుందో 
అంతే వ్యధను మదిలో దాచుకుంటుంది!!

ఎంత ఆచరణాత్మకంగా పనులు చేయగలదో 
అంతగానే అధ్యాత్మికపై ధ్యాస పెడుతుంది!!

బలమైన మహిళ తనకు తానే సారాంశము
ప్రపంచము పొందిన వరానికి నిర్వచనము!!

Friday, March 3, 2017

!!ఎంత బాగుండు!!

ఋతువు మారెనని గాలితెమ్మెర గాబరాపడె
పూల పుప్పడినేమో తుమ్మెద జుర్రున దోచె
జీవిత స్థితిగతులు మార గుండె గుబులాయె
ఈ వంకన నేను మారితే మరింత బాగుండునే!

వీధీ వాకిలి పాతదైనా కొత్తవెలుగు దానిపైపడె
చిలిపితనమేమో కుప్పిగెంతులు వేస్తూ ఎగిరె  
మదిరూపమే మారి అదృష్టం తలక్రిందులాయె
ఇలా సాకులతో నా స్థితి మారితే బాగుండునే!

ఆశయాలు ఆకారాన్ని మార్చేసి కుంటుపడె 
నవ్వడం మరచిన ముఖం కన్నీటితో తడిచె 
వలస పక్షులు వచ్చినట్లే వచ్చి పైకెగిరిపోయె
ఇదే అదునుగా నేను ఎగిరిపోతే బాగుండునే!

Thursday, February 23, 2017

!!ఎదుగుదల!!

నివాసం ఉండేది చిన్న ఇంట్లోనే అయినా
మనసులు అందరివీ పెద్దవిగా ఉండేవి..
నేలపై కూర్చుని ముచ్చట్లు చెప్పుకున్నా
ప్రక్కనున్నారు మనవాళ్ళన్న భావముండేది
ఇప్పుడు సోఫాలు డబుల్ బెడ్ మంచాలు 
మనుసుల్లో మాత్రం పెరిగాయి దూరాలు..
ఆరుబయట వేసుకునే మడతమంచాల్లేవు
చెప్పుకోవడానికి ఊసులు అంతకన్నా లేవు!

ప్రాంగణంలో వృక్షాలు వస్తూపోతుంటే పలకరించేవి
అపార్ట్మెంట్లుగా అవతరించి హడల్గొడుతున్నాయి..
తలుపులు తీసుండి బంధుమిత్రులను ఆహ్వానించేవి
సైకిల్ ఒక్కటున్నా అందరితో పరిచయాలు సాగేవి
డబ్బులు కొన్ని ఉన్నా పెదవులపై నవ్వు ఉండేది
నేడు అన్నింటినీ సాధించాము కామోసు..
అందుకే అవసరమైనవి అందకుండాపోయాయి 
జీవిత పరుగులో ఆనంద వర్ణాలు వెలసిపోయాయి!

ఒకప్పుడు ఉదయాన్నే నవ్వుతూ లేచేవాళ్ళం 
మరిప్పుడు నవ్వకుండా ముగిసే సంధ్యవేళలెన్నో
ఎంతో ఉన్నతి సాధించాం సంబంధాలతో నటిస్తూ..
మనల్ని మనం కోల్పోయాం మనవాళ్ళని వెతుకుతూ!